KOGNİTİF EGZERSİZLER

  1. Kognitif Fonksiyonel Terapi (CFT), ağrının yoğunluğunu azaltmak ve işlevi iyileştirmek için ağrıyı anlamlandırmayı, harekete maruz kalmayı ve yaşam tarzı değişikliklerini içerir.
  2. CFT, kısa veya uzun vadeli kronik bel ağrısında ağrı yoğunluğunu ve sakatlığı diğer yerleşik müdahalelerden (manuel terapi ve temel egzersizler) daha fazla azaltmayabilir.
  3. Örneklem büyüklüğünün küçük olması ve kayırma hatası riskinin yüksek olması nedeniyle bu sonuçların kesinliği çok düşüktür.

ARKA PLAN VE AMAÇ

Kognitif fonksiyonel terapi (CFT), kronik ağrının yönetimi ve tedavisi için bir tedavi yaklaşımı olarak teşvik edilmekte ve benimsenmektedir (1). Bir tedavi yaklaşımı olarak CFT, kişinin bireysel yaşanmış deneyimini ve ağrının kişilerarası ve sosyal yönlerini kasıtlı olarak dahil eden biyopsikososyal bir çerçevenin kavramsal modelini takip eder.

Sınırlı sayıda çalışma ve yalnızca bir sistematik inceleme nedeniyle, bu çalışmanın yazarları, kronik bel ağrısı (LBP) olan yetişkinlerde ağrı ve sakatlığın azaltılmasında CFT’nin etkinliğini değerlendirme konusunda araştırma yapmışlardır (2,3). CFT’nin güvenliğinin yanı sıra olağan bakım, bekleme listesi kontrolleri veya plaseboya kıyasla CFT’nin etkisine ilişkin spesifik sorular vardı.

Bilişsel fonksiyonel terapi, kronik ağrının yönetimi ve tedavisi için bir tedavi yaklaşımı olarak teşvik edilmektedir.

YÖNTEMLER

  • Herhangi bir dilde yayınlanmış ve yayınlanmamış randomize kontrollü çalışmalar dahil edildi.
  • Siyatik veya spesifik patolojiler (stenoz, malignite, kırık, inflamasyon, nörolojik hastalık ve enfeksiyon) ile ilgili çalışmalar hariç tutuldu.
  • Dahil edilen çalışmalar CFT’nin 3 bileşenini içeren müdahaleler üzerineydi: acıyı anlamlandırma, kontrolle maruz kalma ve yaşam tarzı değişikliği.
  • “Olağan bakım” şunları içeriyordu: manuel terapi, egzersiz, analjezik ilaçlar, omurga enjeksiyonları, akupunktur ve psikolojik terapiler.

SONUÇLAR

Belirtilen birincil sonuçlar:

Tedavinin sonunda ölçülen ağrı yoğunluğu ve fiziksel engellilik.
Ağrının klinik önemi 0-10 ağrı ölçeğinde 1 puan olarak belirlendi.
Engelliliğin klinik önemi 0-100 ölçeğinde 10 puan olarak belirlendi.
Belirtilen ikincil sonuçlar:

Tedavinin sonunda güvenlik, yaşam kalitesi, korkudan kaçınma, acıyı felaketleştirme, ağrı öz yeterliliği, depresyon, anksiyete, genel iyileşme ve hasta memnuniyeti ölçüldü.
Önyargı riski ölçülmüş ve ekte rapor edilmiştir ve verilerdeki büyük farklılıkları yansıtan yüksek düzeyde bir heterojenlik varsayılmıştır. Dahil edilen tüm çalışmalarda, engellilik puanlarının bir havuzda toplanmasına olanak tanıyan Oswestry Engellilik İndeksi kullanıldı.

Başlangıçta bulunan 718 kayıttan 30 tam metin makale, uygunluğu karşılayan 15 çalışmanın 22 raporuyla uygunluk açısından değerlendirildi. Dokuz araştırma halen devam etmekteydi, bir tanesi işe alım sırasında sonlandırıldı ve beş araştırma incelemeye dahil edildi.

Dahil edilen beş araştırmada 507 katılımcı  262’si CFT’ye ve 245’i kontrole olacak şekilde randomize edildi. Bu çalışmalara dahil edilen deneklerin heterojenliği ve yüksek kayırma hatası riski nedeniyle yazarlar, CFT’nin manuel terapi/temel egzersizlerle karşılaştırılmasına ilişkin kanıtların kesinliğinin tüm toplu sonuçlar için çok düşük olduğunu değerlendirmektedir.

Ağrı Şiddeti Sonuçları:

Çalışmanın sonunda, altı ay, 12 ay ve 3 yıl sonunda gruplar arasında anlamlı klinik fark yoktu.

Engellilik Sonuçları:

Çalışmanın sonunda gruplar arasında anlamlı bir klinik fark yoktu. Hem altı ayda hem de 12 ayda, beş çalışmadan biri CFT lehine anlamlı bir fark bildirdi (4). Üç yılda, beş çalışmadan biri CFT lehine anlamlı bir fark bildirdi (5).

Güvenlik Sonuçları: Güvenliği bildiren üç denemede hiçbir olumsuz etki bildirilmedi.

Kaynaklar:

  1. O’Sullivan, P.B. et al. (2018) ‘Cognitive functional therapy: An integrated behavioral approach for the targeted management of disabling low back pain’, Physical Therapy, 98(5), pp. 408–423.
  2. Devonshire, J.J. et al. (2023) ‘Effectiveness of cognitive functional therapy for reducing pain and disability in chronic low back pain: A systematic review and meta-analysis’, Journal of Orthopaedic& Sports Physical Therapy, 53(5), pp. 244–285.
  3. Miki, T. et al. (2022) ‘The effect of cognitive functional therapy for chronic nonspecific low back pain: A systematic review and meta-analysis’, BioPsychoSocial Medicine, 16(1).
  4. O’Sullivan, K. et al. (2019) ‘Managing low back pain in active adolescents’, Best Practice & Research Clinical Rheumatology, 33(1), pp. 102–121.
  5. Vibe Fersum, K. et al. (2019) ‘Cognitive functional therapy in patients with non‐specific chronic low back pain—a randomized controlled trial 3‐year follow‐up’, European Journal of Pain, 23(8), pp. 1416–1424.
  6. Smith, R.C. (2002) ‘The Biopsychosocial Revolution’, Journal of General Internal Medicine, 17(4), pp. 309–310.
  7. Kent, P. et al. (2023) ‘Cognitive functional therapy with or without movement sensor biofeedback versus usual care for chronic, disabling low back pain (restore): A randomised, controlled, three-arm, parallel group, phase 3, clinical trial’, The Lancet, 401(10391), pp. 1866–1877.
Oy Ver

Post a Comment

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir