SUBAKROMİAL AĞRI SENDROMU

Subakromiyal ağrı sendromu (SAS), omuzda subakromiyal bölgede aşırı kullanım sonucu oluşan ağrı ve hareket kısıtlılığı ile karakterize bir durumdur. Bu sendrom, omuzdaki tendonların, özellikle rotator manşet tendonlarının, omuz kemiğinin altındaki subakromiyal bölgede sıkışması sonucu ortaya çıkar. Belirtileri arasında omuzda ağrı, güçsüzlük ve omuz hareketlerini yaparken rahatsızlık bulunur.

Anekdot olarak klinisyenler, omuz ağrısı hastalarında omuz kas aktivitesinde değişiklik olduğunu bildirirler ve bu hastalarda torasik omurga manipülasyonunun (TSM) ağrıyı azaltabileceğini ve işlevi iyileştirebileceğini bulur.

Bu biyomekanik çalışma, TSM’nin omuz kas aktivitesi üzerindeki etkilerini ve kas aktivitesi değişiklikleri ile klinik sonuçlar arasındaki ilişkileri araştırdı. TSM sonrası gelişmiş kas aktivitesi ve ardından omuz iyileşmesi ile sonuçlanan değiştirilmiş nöromüsküler sürücü kavramı araştırıldı.

Bu çalışma, torasik omurga manipülasyonunu takiben omuz kası aktivitesinde yaygın bir artış tespit etti.

TSM’den 2 ila 3 gün sonra hastalar tarafından bildirilen fonksiyonel sonuçlarda bir iyileşme tespit edildi. Manuel terapistler, genellikle omurga manipülasyonu sonrası omuz fonksiyonundaki bu iyileşmeyi fark ederler ve çoğu daha sonra uygun ev egzersizleri ile pekiştirmeye devam eder. Bu klinik bulgu, daha önceki araştırmalarla (1,2) desteklenmiştir ve bu çalışma bunun nasıl gerçekleşebileceğinin anlaşılmasına katkıda bulunur.

Yazarlar, TSM’nin şu yollarla fayda sağlayabileceğini öne sürüyor:

1. Optimal kas aktivitesini ve omuz kontrolünü artıran sensorimotor işleme merkezi değişikliklerinin tetiklendiği düşünülmüş. Önceki araştırmalar, subakromial ağrı sendromunda serratus anterior ile trapezius aktivitesi arasındaki oranda değişiklikler tespit etmiştir (3). Serratus anterior fonksiyonu, rotator manşet tendonlarının sıkışmasını ve aşırı yüklenmesini azaltmada önemli kabul edilir. Bu çalışmada, artan nöromüsküler kontrol, artan serratus anterior aktivitesi ile omuz semptomları ve fonksiyonundaki faydalar arasında bir bağlantı olduğu görülmektedir.
2. Manuel terapide “Ağrı Kontrol Mekanizması” felsefesini içeren önceki yapılan tüm çalışmalar, indirekt olarak etkileyebilir(4,5).
3. Önceki araştırmalar spinal manipülasyon ile motor fasilitasyonu olduğunu belirlemiştir. Bu, sağlıklı bireylerde bile anormal işlemenin restorasyonunu ve duyu-motor entegrasyonunun fasilitasyonunu önerir(1).

Bu çalışmada gözlemlenen kas aktivitesinin ve hasta tarafından bildirilen fonksiyonun iyileşmesinde motor fasilitasyon ve ağrı algısındaki değişiklikler rol oynamış gibi görünmektedir. Bu tip biyomekanik gözlemsel çalışmanın küçük boyutu ve sınırlamaları nedeniyle dikkatli olunması gerekmektedir. Bununla birlikte, manuel terapinin zaman zaman önemli ve klinik olarak yararlı bir etkiye sahip olduğunu gösteren araştırmalar mevcuttur.

KAYNAKLAR:

Christiansen, T.L., Niazi, I.K., Holt, K., Nedergaard, R.W., Duehr, J., Allen, K., et al.(2018). The effects of a single session of spinal manipulation on strength and cortical drive in athletes. Eur. J. Appl. Physiol. 118, 737–749.
Pieters, L., Lewis, J., Kuppens, K., Jochems, J., Bruijstens, T., Joossens, L.( 2020). An update of systematic reviews examining the effectiveness of conservative physical therapy interventions for subacromial shoulder pain. J Orthop Sports Phys Ther. 50, 131–141.
Michener, L.A., Sharma, S., Cools, A.M., Timmons, M.K. (2016). Relative scapular muscle activity ratios are altered in subacromial pain syndrome. J. Shoulder Elb. Surg. 25, 1861–1867.
Bialosky, J.E., Beneciuk, J.M., Bishop, M.D., Coronado, R.A., Penza, C.W., Simon, C.B., et al. (2018). Unraveling the mechanisms of manual therapy: modeling an approach. J Orthop Sports Phys Ther. 48, 8–18.
Coronado, R.A., Gay, C.W., Bialosky, J.E., Carnaby, G.D., Bishop, M.D., George, S.Z.( 2012). Changes in pain sensitivity following spinal manipulation: a systematic review and meta-analysis. J. Electromyogr. Kinesiol. 22, 752–767.